من هم مثل همه فکر می کنم مسئله عاطفی من با بقیه فرق می کند. کسی که دوستش دارم با همه فرق می کند. حال من با بقیه فرق می کند و دنیا دلش به حال این دل مچاله فشرده چلانده شده می سوزد...ولی این طور نیست. دنیا آدم ها را از نزدیک نمی شناسد.از دور درباره شان قضاوت می کند.کل حال خراب چند ساله من برایش خلاصه می شود در "فلانی فلانی را دوست دارد."اسممان می رود در پوشه عاشق ها.آن هم عشق های یک طرفه.آن هم عشق های یک طرفه کاملا معمولی ای که کسی به خاطر کسی در آن فرار نکرده.تهدید به خودکشی نکرده.ژست شکست عشقی نگرفته.کپشن غمگین نگذاشته در اینستاگرام با عکس فنجان قهوه اسپرسو.قهر نکرده.درسش را ول نکرده.لو نداده ماجرا را. به موقع عصبانی هم شده از دست عشقش و این را با محکم ترین واژه ها به رویش آورده.از طرفش شاهزاده رویاها نساخته.عکس هایش را ندارد.از کاربران تلگرامش حذفش کرده که اسمش را و عکس پروفایلش را نبیند.و اصولا اصلا معلوم نیست چه جوری عاشقی کرده.فقط آب شده و به روی خودش هم نیاورده و بعد از این هم نمی آورد.و بعد به زودی این همکاری خاطره انگیز تمام می شود و تو تمام می شوی و دنیا تمام می شود برای من.هم